سایبر 4 Cyber

البته اين سناريوي هر روز كاربران كامپيوتر نيست. زيرا اغلب اوقات ما  صرفا به جهت انجام كاري مشخص و بدون آنكه به درون جهان مجازي فرو رويم به صفحه كليد ضربه مي زنيم اما اگر از استفاده هاي دم دستي كامپيوتر صرف نظر كنيم و از كاربران حرفه ايي و پروپاقرص كامپيوتر پرس و جو كنيم درخواهيم يافت كه بسياري از آن ها به راحتي لحظاتي را به ياد مي‌آورند كه گويي هيچ حائل و فاصله اي بين خود و كامپيوتر شان احساس نمي‌كردند.

در واقع مي توان گفت كه فضاي سايبر گستره ايي از ذهن است كه مي تواند تمامي اشكال زندگي منطقي را بسط و معنا دهد. شما مي توانيد حالت هاي متنوع و متفاوت ذهني را از قبيل تخيلات(خيالپردازي ها) خيالپروري ها، توهمات، حالات هيپنوتيستيك و سطوح گوناگوني از هوشياري  را در فضاي مجازي تجربه كنيد. تحت اين چنين شرايط است كه فضاي سايبر همانند دنياي "رويا" مي شود. دنيايي كه وقتي ما به خواب فرو مي رويم ، پديدار مي شود.

فضاي سايبر را نمي توان تنها يك"بزرگ شاهراه اطلاعاتي" ساده دانست. زيرا تجربه ذهني ما در فضاي مجازي با تجربه ذهني ما زماني كه بي هيچ هدف و ارزشي خيالبافي مي كنيم، كاملا متفاوت است. در واقع همانگونه كه علم روانشناسي خواب شبانه را براي حفظ سلامتي، توسعه عاطفي و رشد شخصيت يك فرد ضروري مي داند، اين فضاي مجازي هم بيش از هر چيز ديگري در خدمت روان انسان است. زيرا مرزهاي بين وا قعيت هاي آگاهانه و نا آگاهانه را به هم نزديك ساخته و مي تواند درباره معناي "واقعيت" چيز هايي به ما بگويد.